روزانه

سه شنبه ۱۶ شهریور ۸۹

مدتی است با روزنامه شرق همکاری می‌کنم و صفحه‌ای به نام کافی‌نت را آماده می‌کنم که مربوط به اینترنت و معرفی سایت‌های مفید است. اخیراً سایت شرق دوباره راه‌اندازی شده است و مطالب روزنامه را روی سایت قرار داده‌اند، من سعی می‌کنم به زودی مطالب صفحه کافی‌نت را در این‌جا قرار بدهم.
کتاب دوم من که البته در حقیقت کتاب اول من بود مجوز انتشار دریافت کرد. از این حیث می‌گویم کتاب اول که قبل از کتاب منطق ترجمه آن را تمام کرده بودم اما مجوز انتشار آن با مشکل مواجه شد. این کتاب هم از همان مجموعه قدم اول شیرازه است با نام «اندیشه‌های شرق دور» که در حقیقت همان «فلسفه شرق» است. به زودی این کتاب که مربوط به اندیشه‌های کهن کشورهای هند و چین است منتشر خواهد شد.
سایت شیرازه هم راه‌اندازی شده است، البته هنوز معرفی کتاب‌ها به طور کامل در سایت قرار نگرفته است اما جلد کتاب‌ها و مشخصات شناسنامه‌ای تمام کتاب‌ها هست.


نظرها (0) یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۸۹

یکی از دوستانی که قصد داشته است کتاب منطق را بخرد به جای آن که به غرفه پردیس دانش (راهرو 11 غرفه 23) برود به اشتباه به غرفه‌ی دیگری رفته است که با «شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب» شباهت اسمی دارد. از آن‌ها سراغ کتاب را گرفته است و آن‌ها توضیحات عجیبی به او داده‌اند این که آن کتاب تمام شده و دیگر منتشر نخواهد شد. خوشبختانه بعداً او را دیدم و متوجه شدم که اشتباهی سراع غرفه‌ی دیگری است. استقبال از کتاب اتفاقا بد نبوده است اما این که به این زودی تمام شود انتظار زیادی است.
درست است که صنف ناشران و کسانی که در حوزه کتاب کار می‌کنند خوش‌نام هستند و توقعات زیادی از آنان می‌رود اما برخی از افراد فعال در این حوزه هیچ تفاوتی با اصناف کاملاً بازاری ندارند. جالب است که همین ناشر برای مطلبی که در معرفی کتاب در خبرگزاری آفتاب منتشر شده بود تکذیبیه فرستاده است! از نظر مدیر این نشر که به تازگی به انتشار کتاب‌های پان‌ترک‌ها روی آورده است گویا تکذیب کردن صرفاً‌ مجالی است برای ابراز وجود، چه خبر مورد نظر درست باشد چه غلط و چه آن خبر به آن‌ها ارتباط داشته باشد و چه نداشته باشد. واقعیت آن بود که آن خبر کاملاً درست بود و هیچ نکته کذبی در آن نبود، ضمن این که ربطی هم به آن ناشر نداشت.


نظرها (0)

معرفی

گفتگو 53

جمهوری مهاباد
192 صفحه/ 1500 تومان

حدود 150 صفحه از 190 صفحه‌ی آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع ویژه‌ی این شماره «جمهوری مهاباد» اختصاص یافته است. کاوه بیات علاوه بر «باب گفتگو» مقاله‌ی تاریخی و خواندنی «ارومیه و تحرکات کمیته نجات» را نوشته است. احسان هوشمند «سال‌های آشوب» را بررسی کرده است و مجتبی برزویی مقاله‌ی «مکریان و اندیشه‌ی ایران» و محمد حسین خسروپناه مقاله‌ی «حزب توده‌ی ایران و تحولات کردستان» را نوشته است. «جمهوری مهاباد» و «کردها و فرقه‌ی دموکرات آذبایجان» عنوان دو یادداشت ترجمه‌ی شده‌ی این شماره است که هر کدام بخشی از یک کتاب جداگانه است. در بخش روزنامه این شماره این یادداشت‌ها آمده است: «لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها، قطع عضو بدون بیهوشی» - «نود؛ نمایش تضاد شیشه و سنگ» - «ترک‌ها و دولت سایه‌ی آن‌ها». در بخش کتاب‌خانه نیز چندین کتاب معرفی شده است.
در انتهای باب گفتگوی این شماره آمده است «مدارا و اعتدال را از ویژگی‌های اصلی فرهنگ ایران برشمرده‌اند و حد واسطی که در بسیاری از اوقات مانع از پیشامد گسست‌هایی جدی در فاصله‌ی فرازها و نشیب‌های معمول این سرزمین بوده است. این شماره نیز به رغم تمامی دل‌تنگی‌ها صرفاً با این امید منتشر می‌شود که شاید اعاده‌ی میزانی از اعتدال و مدارا، بار دیگر کارساز شده، تفاوت دیدگاه‌ها - حال در هر زمینه‌ای که باشند - از تنها مجرای معقول و میسر، یعنی از طریق طرح و بیان آزادانه، امکان حل و فصل یابند.»


نقد ادبی و دموکراسی

حسین پاینده
نبلوفر/ 1385
288 ص / 2800 تومان

این کتاب مجموعه‌ی مقالات (یا به قول خودشان جستارهای) حسین پاینده درباره‌ی نظریه و نقد ادبی جدید است. از مقالات این کتاب: مرگ مؤلف در نظریه‌های ادبی - ملاحظاتی درباره‌ی چشم‌انداز جهانی شدن ادبیات معاصر ایران - داستانگ و توانمندی آن برای نقد فرهنگ - شیوه‌های جدید نقد ادبی: مطالعات فرهنگی - فروید و نقد ادبی - نقد ادبی و دموکراسی - بررسی مصداق‌های سرقت ادبی در کتاب نظریه‌های نقد ادبی معاصر.
در پایان «نقد ادبی و دموکراسی» آمده است: «نقد ادبی را نمی‌توان به سهولت تدریس کرد زیرا مخاطبان ما هنوز به آن درجه از خودآگاهیِ فرهنگی و سیاسی نرسیده‌اند که دموکراسی را به عنصری ساختاری در تفکر بدل کنند. اندیشه‌ی استبدادطلب، تکثر نظریه‌های نقد ادبی را برنمی‌تابد. ذهنیتی که اندیشیدن و استدلال کردن را فعالیتی تفویض‌پذیر می‌داند، هرگر نمی‌تواند در حوزه‌ای خوش بدرخشد که تفکر و اقامه‌ی دلیل از ملزومات اجتناب‌ناپذیر آن هستند. نقد ادبی مستلزم باور داشتن به دموکراسی و منوط به درک این موضوع است که ...»


گفتگو 51

پروژه‌ی مشروطیت
خرداد 87
152ص/ 1500 تومان

آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع انقلاب مشروطه اختصاص داده شده است، سردبیر این شماره تورج اتابکی است و در باب گفتگو می‌گوید: «در تاریخ معاصر ایران هیچ رویدادی را سراغ نداریم که هم‌سنگ نهضت مشروطیت اسیر کج‌فهمی‌ها و خطااندیشی‌های تاریخی اهل قلم و سیاست شده باشد. عمده دلیل این کج‌فهمی و خطااندیشی نقش چشم‌گیری است که نهضت مشروطیت در صد سال گذشته در شکل دادن به فرهنگ سیاسی ایران داشته است. از همین رو تاریخ‌نگاری مشروطیت عمدتاً نه در بستر روح تاریخ زمان وقوع آن که از منظر زمانه‌ای دیگر و در چارچوب تنگ مأنوسات عقدیتی-سیاسی که گاه مغایر با روح مشروطیت و اهداف آن قرار دارد، رقم خورده است.» علاوه بر این در این شماره در زمینه‌ی مشروطیت کاوه بیات «پروگرام مشروطه»، نگین نبوی «خوانندگان، مطبوعات و فضای عمومی»، تورج اتابکی «مشروطه‌خواهان بدون مرز...»، علی قیصری «مفاهیم و نهادهای حقوق اساسی در ایران...» را نوشته‌اند. در بخش‌ کتابخانه این شماره نیز کتاب‌های مربوط به مشروطیت بررسی شده است و در بخش روزنامه به ماسئلی چون «فتل بی‌نظیر بوتو»، «خصوصی‌سازی» اشاره شده است.
سایت گفتگو


با بهره‌گیری از
Movable Type Pro 4.31-en
پنجشنبه ۲۰ تیر ۸۷

انتقادپذیری-5

- این همه مسأله‌ی مهم‌تر هست، چرا به آن‌ها نمی‌پردازید؟ مسأله‌ی اولویت‌بندی در اموری که باید منتقد بدان بپردازد نیز گاهی به عنوان دلیلی برای بیهوده بودن انتقادی خاص مطرح می‌شود. البته نمی‌توان به طور کلی اولویت‌بندی در امور را رد کرد، شاید برخی امور مهم‌تر از برخی دیگر باشند، اما بدین بهانه نباید مانع از طرح انتقادات شد؛ در واقع در طرح انتقادات اولویت‌بندی هیچ فایده‌ای ندارد، هر موضوعی که نقصی دارد شایسته‌ی انتقاد و بررسی است. گاهی اوقات انتقادهایی که صورت می‌گیرد به بهانه‌ی کم‌اهمیت بودن موضوع جدی گرفته نمی‌شود و از طرف دیگر به مشکلات کلان و اساسی هم اصلاً پرداخته نمی‌شود. این سرنوشت بسیاری از تشکل‌های دانشجویی منتقد است. بارها دیده شده است که آن‌ها پرداختن به موضوعی مثل نامناسب بودن وضعیت سلف سرویس را در شأن خود نمی‌بینند و در عین حال به مسائل کشوری و سیاست‌های کلان هم به دلیل این که پرهزینه است نمی‌پردازند و عملاً رویکرد انتقادی به این دلیل که می‌خواهد انتقادات اساسی بکند، به انفعال کامل کشیده می‌شود. اگر قرار باشد همه‌ی منتقدین به مهم‌ترین موضوع بپردازند، اگر چنینی مسأله‌ای وجود خارجی داشته باشد، قاعدتاً فقط یک مسأله باید همواره مورد بحث قرار می‌گیرد، بنابراین تنوعی به وجود نمی‌آید، برای پرهیز از یک‌دستی مباحث هم که شده است باید از خیر اولویت‌بندی بگذریم. ضمن این که باز بحث در مورد این که چه موضوعی اولویت بیشتری دارد، خودش طاقت‌فرسا و معمولاً بی‌حاصل است. توجیه بی‌اهمیت بودن موضوع مورد انتقاد را می‌توان با این ادعا که به هر حال کاچی بهتر از هیچی است، کنار گذاشت. (البته توجیهاتی مثل این که طرح انتقاد پرهزینه است یا با امکانات موجود قابل حل نیست، قابل بررسی‌اند) اگر انتقادی بی‌اهمیت باشد قاعدتاً زیانی هم نمی‌رساند و بنابراین نباید از طرح آن جلوگیری کرد. میان کسی که طرح انتقادی را بی‌اهمیت می‌داند و نمی‌خواهد آن طرح شود و شخص مقابلی که طرح انتقاد را به زیان خود می‌داند و قصد سرکوب آن را دارد، از دیدگاه عمل‌گرایانه هیچ‌گونه تفاوتی وجود ندارد؛ گرچه در ظاهر ممکن است نسبت به موضوع مورد بحث دیدگاهی کاملاً متضاد داشته باشند. سخن نهایی در این مورد این که از هیچ انتقادی به بهانه‌ی بی‌اهمیت بودن نباید جلوگیری کرد و آن را بی‌پاسخ گذاشت.

نوشته‌های مربوط:


هم‌جنس‌گرایی دینی<<|| صفحه اصلی ||>>انتقادپذیری -6


توجه: این وبلاگ نظارت دائم ندارد و از آن‌جا که پیام‌های این وبلاگ به صورت خودکار و بدون نظارت درج می‌شود، ممکن است گاهی شما با مطالب ناپسند یا زننده‌ای روبرو شوید یا تبلیغات سایت‌های غیراخلاقی را ببینید. مسؤولیت پیام‌ها بر عهده‌ی فرستندگان آن‌هاست.


پیام‌ها (1)

hipcat | دوشنبه 24 تیر 87 ساعت 12:10 | IP: 72.128.61.79

dorod ebrahim aziz, tarahiye site besoorate weblog besyar jaleb ast. Panjereh 23 ra khandam jaleb boood keh ta'tiliye sayere nashriyate daneshjoo'i dar yek sotoone kootah beh andazeh yek parageraph dar labelaye kam arzeshtarin safhe (9/11) jat gerefteh. dooste khobe man chegooneh mikhahid az entekhabate australia dars bedahid darhalikeh asle avale democraci (azadiye bayan va gardeshe azade etela'at) ta in had barayetan biahamiyat ast? nemitavan bedoone amal va nashre farhange democraci estebdade mazhabi ra naghd kard. albateh zamani mishod ba didane khabe khatami toodeh haye mardom ra beh peye sandoogh haye ra'y keshand vali digar na. mardom midanand keh entekhabat bahaneh ast va kboose ahmadinejad rooye digare nejame velayae fagihist. aghaye nabavi jok haye bamze migooyad.

______________________________________
سلام آقای هیپکت عزیز
از توجه و نظر دادنت ممنون. در پنجره صفحات خاصی را به اخبار دانشگاه اختصاص می‌دهیم و خبر تعطیلی نشریه را هم قاعدتاً باید در همان‌جا می‌نوشتیم. موضوع انتخابات استرالیا برای آشنایی خوانندگان با دیدگاه یک فیلسوف منتشر شد و گمان می‌کنم فارغ از وضعیت سیاسی دو کشور، حرف‌هایی برای گفتن داشته باشد. آزادی بیان برای ما به هیچ وجه بی‌اهمیت نیست. نظر خودتان را از طرف مردم مطرح نکنید. آقای نبوی هم طنزپردازند و جوک گفتن‌شان چیز عجیبی نیست. ای کاش دیگران هم مثل ایشان دیدگاه روشن سیاسی می‌داشتند و می‌توانستند این طور جوک بگویند.




نظر بدهید:

سخن

شرم‌تان باد ای خداوندان قدرت، بس کنید!
بس کنید از این همه ظلم و قساوت بس کنید!
ای نگهبانان آزادی!
نگهداران صلح!
ای جهان را لطف‌تان تا قعر دوزخ رهنمون،.
سرب داغ است این که می‌بارید بر دل‌های مردم،
سرب داغ!
موج خون است این، که می‌رانید بر آن کشتی خودکامگی را موج خون!
گرنه کورید و نه کر،
گر مسلسل‌های‌تان یک لحظه ساکت می‌شوند،
بشنوید و بنگرید:
بشنوید این وای مادرهای جان آزرده است،
کاندرین شب‌های وحشت، سوگواری می‌کنند!
بشنوید این بانگ فرزندان مادرمرده است؛
کز ستم‌های شما هر گوشه زاری می‌کنند.
بنگرید این کشتزاران را که مزدوران‌تان
روز و شب با خون مردم ،آبیاری می‌کنند.
بنگرید این خلق عالم را که دندان بر جگر،
بیدادتان را، بردباری می‌کنند!
دست‌ها از دست‌تان ای سنگ چشمان! بر خداست!
گرچه می‌دانم
آنچه بیداری ندارد،
خواب مرگ بی‌گناهان است و وجدان شماست!
با تمام اشکهایم ،باز،- نومیدانه- خواهش می‌کنم:
بس کنید!
بس کنید!
فکر مادرهای دلواپس کنید
رحم بر این غنچه‌های نازک نورس کنید!
بس کنید.


فریدون مشیری

پیوندها

Creative Commons License
این سایت تحت لیسانس زیر است:
Creative Commons License