آقای مهندس پس از هشت سال زندگی زناشویی با همسر اولش، سرانجام طی مراحل قانونی از او جدا میشود. اگرچه آنها از سومین سال زندگی مشترک سروکارشان به دادگاه کشیده شده بود، اما به نظر میرسید که پس از طلاق از همدیگر راضی هستند و با حالتی اندوهناک به تعریف و ستایش از همدیگر میپرداختند و این که از همدیگر گلایهای ندارند. آخرین دیدار کمی طولانی شد و دست آخر با آرزوی خوشبختی برای بقیهی عمر از هم جدا شدند.
چند ماه بعد گویی آنها دلشان برای همدیگر و برای آن دعواهای هرروزه تنگ میشود و قرار میگذارند که همدیگر را ببینند و صحبتی بکنند. آقای مهندس کلید آپارتمان خالی دوست قدیمیاش را میگیرد که آنجا خلوت کنند تا کسی از قضیه بویی نبرد، گویا ماجرا از صحبت فراتر میرود. دوست قدیمیاش گمان میکند که آنها میخواهند دوباره با هم زندگی کنند و مقدمات آشتی را دارند میبینند. به هر حال آقای مهندس و زن سابقش چند ساعتی با هم خلوت میکنند و کار از خوش و بش هم آنطرفتر میرود و بعد با حالتی خوشحال و شادمان بیرون میآیند تا کلید آپارتمان دوست قدیمی را تحویل بدهند. او هم وقتی دو مرغ عاشق را میبیند شکش به یقین تبدیل میشود.
مدتی میگذرد و دیگر خبری از خانم قدیم آقای مهندس نمیشود، ارتباطش دیگر کاملاً با شوهر سابق قطع میشود. آقای مهندس از او قطع امید میکند و کمکم به فکر یک زندگی جدید میافتد. اما چشمتان روز بد نبیند که یک روز مأمور کلانتری با حکم جلب او در مقابلش ظاهر میشود و او را به کلانتری میبرد، کمی بعد دوست قدیمیاش نیز احضار میشود. اتهام او آدمربایی، تهدید به قتل و تجاوز جنسی است به همسر سابقش. دوست قدیمیاش نیز متهم به همکاری است. خوشبختانه دوست قدیمیاش خیلی زود تبرئه میشود، اما آقای مهندس چند روزی در کلانتری در بازداشت به سر میبرد. سرانجام با قرار وثیقه آزاد میشود.
آقای مهندس برای دفاع از خودش به هر دری میزند حتا دست به مطالعات فقهی میزند از برخی علما فتاوایی میگیرد که زن وشوهر طلاق گرفته میتوانند به هم «رجوع» کنند و تلاش میکند اتهامات را رد کند. دادگاه بدوی و تجدید نظر او را از اتهام آدمربایی و تهدید به قتل تبرئه میکنند، اما تجاوز جنسی سر جای خودش باقی میماند. او همچنان سعی میکند از خودش دفاع کند، کار به دیوان عالی کشور رسیده است. او ابتدا سعی کرد با استناد به این که در گزارش هیچ گونه زد و خوردی ذکر نشده است مسألهی تجاوز را رد کند. به هر حال وقتی قرار است تجاوزی رخ بدهد هم متجاوز باید به زور متوسل شود و هم قربانی باید برای دفاع از خودش کاری بکند و مثلاً یک سیلی به متجاوز بیحیا بزند. تجاوز جنسی با گفتن تنها یک جملهی تهدیدآمیز حتا قتل چندان طبیعی به نظر نمیرسد. از سوی دیگر دوست قدیمی او شهادت داده است که آنها قبل و بعد از رفتن به آپارتمان کاملاً راضی و خوشحال بودند، وضعیتی که با تجاوز جنسی سازگار نیست. اما آقای مهندس باز هم موفق به قانع کردن قضات عالی کشور نمیشود.
سرانجام آقای مهندس مجبور میشود که رازهای زندگی زناشوییاش را برای قضات باتجربه و متشخص دیوان عالی کشور تشریح کند تا شاید متقاعد شوند. او نحوهی آمیزش جنسیاش را بازگو میکند. او ادعا میکند که در طول هشت سال زندگی زناشویی و در این مورد آخر هیچ گاه فاعل ماجرا نبوده است، بلکه همواره مفعول بوده است. به عبارت دیگر او میخوابیده است و سررشتهی امور را به دست همسر سابقش میسپرده است تا هر طور که مایل است عمل کند. به هر حال هر زن و شوهری شیوهی خاصی دارند. با این وصف نمیتوان وی را فاعل و به طریق اولی متجاوز تلقی کرد. شخصی که در حالت مفعولی است قاعدتاً نمیتواند متجاوز ماجرا باشد.
قضیه تقریباً شبیه ماجرای فیلم سفید کیشلوفسکی است که بعد از طلاق در مغازهی سابق شوهر و فعلی زن همدیگر را میبینند و زن سوار بر ماجرا میشود و البته بلافاصله بعد از ماجرا شوهر سابق را از مغاره بیرون میکند. در آن فیلم دعوای خانوادگی بر سر همه چیز بود به جز رابطهی جنسی، اما در اینجا تمام مسائل حل شده است به جز همان رابطهی جنسی. مسألهی فاعل یا مفعول بودن در اینجا اهمیتی حیاتی پیدا کرده است. برخی از علما معتقدند که اصولاً همواره مرد فاعل است. آقای مهندس از قضیه فیلمبرداری نکرده است، اگر این کار را کرده بود شاید قضیه روشن میشد گرچه ممکن بود اتهامات دیگری چون ساختن فیلمهای مستهجن مطرح شود و اصلاً معلوم نیست که قضات محترم به خودشان اجازه میدهند که فیلم را ببینند یا نه. چند سال پیش هم دربلژیک مردی از زنش شکایت کرده بود که وقتی که خواب بوده است به او تجاوز کرده است. در کشورهای غربی گویا هم مرد میتواند تجاوز کند و هم زن. اما در ایران حالت دوم تعریف نشده است.
این ماجرا چند سالی است که جریان دارد. اگر اتهام تجاوز به تأیید دیوان عالی کشور برسد آقای مهندس محکوم به شلاق و حبس خواهد شد. او حالا ازدواج کرده است و زندگی جدیدی را شروع کرده و فرزند جدیدش دارد بزرگ میشود و منتظر است تا ببیند دادگاه سرانجام او را به عنوان فاعل محکوم خواهد کرد یا به عنوان مفعول تبرئه میشود. اگر او موفق شود که خودش را تبرئه کند فصل جدیدی در دستور زبان نظام حقوقی ایران گشوده خواهد شد.
روزانه
مدتی است با روزنامه شرق همکاری میکنم و صفحهای به نام کافینت را آماده میکنم که مربوط به اینترنت و معرفی سایتهای مفید است. اخیراً سایت شرق دوباره راهاندازی شده است و مطالب روزنامه را روی سایت قرار دادهاند، من سعی میکنم به زودی مطالب صفحه کافینت را در اینجا قرار بدهم.
کتاب دوم من که البته در حقیقت کتاب اول من بود مجوز انتشار دریافت کرد. از این حیث میگویم کتاب اول که قبل از کتاب منطق ترجمه آن را تمام کرده بودم اما مجوز انتشار آن با مشکل مواجه شد. این کتاب هم از همان مجموعه قدم اول شیرازه است با نام «اندیشههای شرق دور» که در حقیقت همان «فلسفه شرق» است. به زودی این کتاب که مربوط به اندیشههای کهن کشورهای هند و چین است منتشر خواهد شد.
سایت شیرازه هم راهاندازی شده است، البته هنوز معرفی کتابها به طور کامل در سایت قرار نگرفته است اما جلد کتابها و مشخصات شناسنامهای تمام کتابها هست.
نظرها (0) یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۸۹
یکی از دوستانی که قصد داشته است کتاب منطق را بخرد به جای آن که به غرفه پردیس دانش (راهرو 11 غرفه 23) برود به اشتباه به غرفهی دیگری رفته است که با «شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب» شباهت اسمی دارد. از آنها سراغ کتاب را گرفته است و آنها توضیحات عجیبی به او دادهاند این که آن کتاب تمام شده و دیگر منتشر نخواهد شد. خوشبختانه بعداً او را دیدم و متوجه شدم که اشتباهی سراع غرفهی دیگری است. استقبال از کتاب اتفاقا بد نبوده است اما این که به این زودی تمام شود انتظار زیادی است.
درست است که صنف ناشران و کسانی که در حوزه کتاب کار میکنند خوشنام هستند و توقعات زیادی از آنان میرود اما برخی از افراد فعال در این حوزه هیچ تفاوتی با اصناف کاملاً بازاری ندارند. جالب است که همین ناشر برای مطلبی که در معرفی کتاب در خبرگزاری آفتاب منتشر شده بود تکذیبیه فرستاده است! از نظر مدیر این نشر که به تازگی به انتشار کتابهای پانترکها روی آورده است گویا تکذیب کردن صرفاً مجالی است برای ابراز وجود، چه خبر مورد نظر درست باشد چه غلط و چه آن خبر به آنها ارتباط داشته باشد و چه نداشته باشد. واقعیت آن بود که آن خبر کاملاً درست بود و هیچ نکته کذبی در آن نبود، ضمن این که ربطی هم به آن ناشر نداشت.
نظرها (0)
معرفی
جمهوری مهاباد
192 صفحه/ 1500 تومان
حدود 150 صفحه از 190 صفحهی آخرین شمارهی گفتگو به موضوع ویژهی این شماره «جمهوری مهاباد» اختصاص یافته است. کاوه بیات علاوه بر «باب گفتگو» مقالهی تاریخی و خواندنی «ارومیه و تحرکات کمیته نجات» را نوشته است. احسان هوشمند «سالهای آشوب» را بررسی کرده است و مجتبی برزویی مقالهی «مکریان و اندیشهی ایران» و محمد حسین خسروپناه مقالهی «حزب تودهی ایران و تحولات کردستان» را نوشته است. «جمهوری مهاباد» و «کردها و فرقهی دموکرات آذبایجان» عنوان دو یادداشت ترجمهی شدهی این شماره است که هر کدام بخشی از یک کتاب جداگانه است. در بخش روزنامه این شماره این یادداشتها آمده است: «لایحه هدفمند کردن یارانهها، قطع عضو بدون بیهوشی» - «نود؛ نمایش تضاد شیشه و سنگ» - «ترکها و دولت سایهی آنها». در بخش کتابخانه نیز چندین کتاب معرفی شده است.
در انتهای باب گفتگوی این شماره آمده است «مدارا و اعتدال را از ویژگیهای اصلی فرهنگ ایران برشمردهاند و حد واسطی که در بسیاری از اوقات مانع از پیشامد گسستهایی جدی در فاصلهی فرازها و نشیبهای معمول این سرزمین بوده است. این شماره نیز به رغم تمامی دلتنگیها صرفاً با این امید منتشر میشود که شاید اعادهی میزانی از اعتدال و مدارا، بار دیگر کارساز شده، تفاوت دیدگاهها - حال در هر زمینهای که باشند - از تنها مجرای معقول و میسر، یعنی از طریق طرح و بیان آزادانه، امکان حل و فصل یابند.»
نقد ادبی و دموکراسی
حسین پاینده
نبلوفر/ 1385
288 ص / 2800 تومان
این کتاب مجموعهی مقالات (یا به قول خودشان جستارهای) حسین پاینده دربارهی نظریه و نقد ادبی جدید است. از مقالات این کتاب: مرگ مؤلف در نظریههای ادبی - ملاحظاتی دربارهی چشمانداز جهانی شدن ادبیات معاصر ایران - داستانگ و توانمندی آن برای نقد فرهنگ - شیوههای جدید نقد ادبی: مطالعات فرهنگی - فروید و نقد ادبی - نقد ادبی و دموکراسی - بررسی مصداقهای سرقت ادبی در کتاب نظریههای نقد ادبی معاصر.
در پایان «نقد ادبی و دموکراسی» آمده است: «نقد ادبی را نمیتوان به سهولت تدریس کرد زیرا مخاطبان ما هنوز به آن درجه از خودآگاهیِ فرهنگی و سیاسی نرسیدهاند که دموکراسی را به عنصری ساختاری در تفکر بدل کنند. اندیشهی استبدادطلب، تکثر نظریههای نقد ادبی را برنمیتابد. ذهنیتی که اندیشیدن و استدلال کردن را فعالیتی تفویضپذیر میداند، هرگر نمیتواند در حوزهای خوش بدرخشد که تفکر و اقامهی دلیل از ملزومات اجتنابناپذیر آن هستند. نقد ادبی مستلزم باور داشتن به دموکراسی و منوط به درک این موضوع است که ...»
گفتگو 51
پروژهی مشروطیت
خرداد 87
152ص/ 1500 تومان
آخرین شمارهی گفتگو به موضوع انقلاب مشروطه اختصاص داده شده است، سردبیر این شماره تورج اتابکی است و در باب گفتگو میگوید: «در تاریخ معاصر ایران هیچ رویدادی را سراغ نداریم که همسنگ نهضت مشروطیت اسیر کجفهمیها و خطااندیشیهای تاریخی اهل قلم و سیاست شده باشد. عمده دلیل این کجفهمی و خطااندیشی نقش چشمگیری است که نهضت مشروطیت در صد سال گذشته در شکل دادن به فرهنگ سیاسی ایران داشته است. از همین رو تاریخنگاری مشروطیت عمدتاً نه در بستر روح تاریخ زمان وقوع آن که از منظر زمانهای دیگر و در چارچوب تنگ مأنوسات عقدیتی-سیاسی که گاه مغایر با روح مشروطیت و اهداف آن قرار دارد، رقم خورده است.» علاوه بر این در این شماره در زمینهی مشروطیت کاوه بیات «پروگرام مشروطه»، نگین نبوی «خوانندگان، مطبوعات و فضای عمومی»، تورج اتابکی «مشروطهخواهان بدون مرز...»، علی قیصری «مفاهیم و نهادهای حقوق اساسی در ایران...» را نوشتهاند. در بخش کتابخانه این شماره نیز کتابهای مربوط به مشروطیت بررسی شده است و در بخش روزنامه به ماسئلی چون «فتل بینظیر بوتو»، «خصوصیسازی» اشاره شده است.
سایت گفتگو
Movable Type Pro 4.31-en
فاعل یا مفعول؟
سخن
شرمتان باد ای خداوندان قدرت، بس کنید!
بس کنید از این همه ظلم و قساوت بس کنید!
ای نگهبانان آزادی!
نگهداران صلح!
ای جهان را لطفتان تا قعر دوزخ رهنمون،.
سرب داغ است این که میبارید بر دلهای مردم،
سرب داغ!
موج خون است این، که میرانید بر آن کشتی خودکامگی را موج خون!
گرنه کورید و نه کر،
گر مسلسلهایتان یک لحظه ساکت میشوند،
بشنوید و بنگرید:
بشنوید این وای مادرهای جان آزرده است،
کاندرین شبهای وحشت، سوگواری میکنند!
بشنوید این بانگ فرزندان مادرمرده است؛
کز ستمهای شما هر گوشه زاری میکنند.
بنگرید این کشتزاران را که مزدورانتان
روز و شب با خون مردم ،آبیاری میکنند.
بنگرید این خلق عالم را که دندان بر جگر،
بیدادتان را، بردباری میکنند!
دستها از دستتان ای سنگ چشمان! بر خداست!
گرچه میدانم
آنچه بیداری ندارد،
خواب مرگ بیگناهان است و وجدان شماست!
با تمام اشکهایم ،باز،- نومیدانه- خواهش میکنم:
بس کنید!
بس کنید!
فکر مادرهای دلواپس کنید
رحم بر این غنچههای نازک نورس کنید!
بس کنید.
فریدون مشیری
جستجو
آخرین نوشتهها
- اشعاری از مجید علائی
- چه کسی روزنامهنگار است؟
- خدماتدهندگان وبلاگ فارسی
- بایگانی اینترنت
- مركز رواندرمانی
- مطالبتان را در اینترنت مدیریت كنید
- در مسیر سیلاب دادهها
- سایت فارسی «اینك فلسفه»
- دانشنامه فلسفه استنفورد
- با صدای بلند یاد بگیرید
- فیلسوفان به پرسشهای شما جواب میدهند
- جعبه ابزار وب گوگل
- مدرسه طراحی وب
- كنسرسیوم جهانْوب
- هفتخوان راهاندازی سایت در چند ساعت
